شماره ۷۱ - آن شوخ که رفت از بر ما باز کجا رفت

آن شوخ که رفت از بر ما باز کجا رفت
دور از نظر اهل وفا باز کجا رفت ۱

جان تازه کنان بر سر بالین ضعیفان
نا آمده چون باد صبا باز کجا رفت ۲

درد دل رنجور مرا زان لب جانبخش
تا راده بشارت به شفا باز کجا رفت ۳

آن شاه کزو خانه دل شاه نشین بود
از کلبه احزان گدا باز کجا رفت ۴

شهباز صفت کرد بسی صید دل و باز
بگرت به ترک همه تا باز کجا رفت ۵

دل رفت به بوی تو ز مسجد به خرابات
بیچاره نظر کن ز کجا باز کجا رفت ۶

هم میکده هم صومعه خالی ز کمال است
تا اثر تو بزاری و دعا باز کجا رفت ۷