خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و احساسات خود سخن می‌گوید. او از ویژگی‌های معشوق مانند رخ زیبا، لب کوثرگونه، و زلف پرطاووسی یاد می‌کند و از عشق بی‌پایان و سودایی خود می‌گوید. شاعر همچنین به ناتوانی خود در برابر جذابیت معشوق و عدم امکان صبر و رحمت اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد تا به‌درستی درک شود.
شماره ۶۹ - آن رخ از مه خجسته فال تراست
آن رخ از مه خجسته فال تراست
لب ز کوثر بی زلال تر است ۱
زان سر زلف چون پر طاوس
مرغ جانم شکسته بال نر است ۲
ازو کی رسد به دانه خال
که ز موری ضعیف حال تر است ۳
سر سودائیان به خاک رهش
از سر زلف پایمال تر است ۴
صبر در دل مرا و رحم او را
هر دو از یکدیگر محال تر است ۵
نقش چین گرچه دلکش است کمال
نقش کلک تر پر خیال تر است ۶
لب ز کوثر بی زلال تر است ۱
زان سر زلف چون پر طاوس
مرغ جانم شکسته بال نر است ۲
ازو کی رسد به دانه خال
که ز موری ضعیف حال تر است ۳
سر سودائیان به خاک رهش
از سر زلف پایمال تر است ۴
صبر در دل مرا و رحم او را
هر دو از یکدیگر محال تر است ۵
نقش چین گرچه دلکش است کمال
نقش کلک تر پر خیال تر است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - آن چه مروی است چه خوش رفتاری است
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
