خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که از نوشیدن می به عنوان نمادی برای درک لذت‌های زندگی و بخشش الهی یاد می‌کند. شاعر از اهمیت خرد، دوری از ستم، و ارزش‌های معنوی سخن می‌گوید و مخاطب را به تفکر و بهره‌گیری از لحظات زندگی دعوت می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به مصرف می (هرچند به صورت نمادین) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۳۴ - دوش از در میخانه بدیدیم حرم را
دوش از در میخانه بدیدیم حرم را
می نوش و ببین قسمت میدان کرم را ۱
فرمان خرد بر دل هشیار نویسند
حکمی نبود بر سر دیوان قلم را ۲
ای مست گر افتی به سر تربت شاهان
مشتاق لب جام بیابی لب جم را ۳
پای ستم از ساحت جان گرد بر آورد
بنشین و به می باز نشان گرد ستم را ۴
چنگت خبر راه طرب داد و ز پیران
بشنو سخن راست مبین پشت به خم را ۵
در شیشه گر از باده کمی هست غمی نیست
لیکن غم بسیار بود دولت کم را ۶
صبح است کمال و می و آواز خوش نی
برخیز غنیمت شمر این یک دو سه دم را ۷
می نوش و ببین قسمت میدان کرم را ۱
فرمان خرد بر دل هشیار نویسند
حکمی نبود بر سر دیوان قلم را ۲
ای مست گر افتی به سر تربت شاهان
مشتاق لب جام بیابی لب جم را ۳
پای ستم از ساحت جان گرد بر آورد
بنشین و به می باز نشان گرد ستم را ۴
چنگت خبر راه طرب داد و ز پیران
بشنو سخن راست مبین پشت به خم را ۵
در شیشه گر از باده کمی هست غمی نیست
لیکن غم بسیار بود دولت کم را ۶
صبح است کمال و می و آواز خوش نی
برخیز غنیمت شمر این یک دو سه دم را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - دوست می دارد دلم جور و جفای دوست را
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - دی چاشتگه ز چهر فکندی نقاب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
