شماره ۳۲ - دل و جان تا رهند از بند بگشا زلف مشکین را

دل و جان تا رهند از بند بگشا زلف مشکین را
به پایت میفتد آخر رها کن یک دو مسکین را ۱

ز چندان تیر کز شوخی ز مژگان بر تراشیدی
یکی بر جان من افکن چه خواهی کرد چندین را ۲

سر زلف ترا در چین بدین صورت رخ نگین
چرا پر می کشد چندین مصور صورت چین را ۳

ز زحمت هایخود شرمنده آن استانم من
که از بیمار دردسر بود پیوسته بالین را ۴

به تسخیر خیال آن پری پیکر شب هجران
دو چشم در فشان من فرو ریزند پروین را ۵

میان گریه های تلخ در دل نگذرانیمش
که نتوان بگذرانیدن به تلخی جان شیرین را ۶

کمال از هر مژه اشکت مگر همرنگ سلمان شد
که از اشعار مردم برد معنی های رنگین را ۷