خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از اشک‌هایش، زیبایی‌های معشوق مانند ابروها، لب‌ها و میان او سخن می‌گوید و عشق خود را به تصویر می‌کشد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به درک ادبی و عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۱۴ - بگذار در آن کوی من اشک فشان را
بگذار در آن کوی من اشک فشان را
تا دیده دهد آب گل و سرو روان را ۱
مپسند بران رخ که فتد سایه ی گلبرگ
گلبرگ تحمل نکند بار گران را ۲
دشوار کشد نقش دو ابروی تو نقاش
آسان نتوانند کشیدن دو کمان را ۳
گفتم که لبت زیر دو دندان چو بگیرم
دارم نگهش گفت نگه دار زبان را ۴
غیر از دل عاشق چو نشد چیز بتان گم
این طرفه چه کردند دهان را و میان را ۵
بوسی دو لبش گفت بیا و ذقن یار
شد ضامن آن وعده هم این را و هم آن را ۶
بگرفت کمال آن ذقن اکنون به تقاضا
آری به دل خصم بگیرند ضمان را ۷
تا دیده دهد آب گل و سرو روان را ۱
مپسند بران رخ که فتد سایه ی گلبرگ
گلبرگ تحمل نکند بار گران را ۲
دشوار کشد نقش دو ابروی تو نقاش
آسان نتوانند کشیدن دو کمان را ۳
گفتم که لبت زیر دو دندان چو بگیرم
دارم نگهش گفت نگه دار زبان را ۴
غیر از دل عاشق چو نشد چیز بتان گم
این طرفه چه کردند دهان را و میان را ۵
بوسی دو لبش گفت بیا و ذقن یار
شد ضامن آن وعده هم این را و هم آن را ۶
بگرفت کمال آن ذقن اکنون به تقاضا
آری به دل خصم بگیرند ضمان را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - بعد از امروز آشکارا دوست می دارم تو را
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - بی غمت شاد مباد این دل غم پرور ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
