خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از درد عشق و فراق سخن میگوید. شاعر از رنج دوری معشوق و ابتلای دل به غم و جفا شکایت میکند. او از اسارت در کوی معشوق و رنجهای ناشی از این عشق ناگوار مینالد و در نهایت، به امید رهایی از طریق دعا و نیاز اشاره میکند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۸ - ای زغمت دل به جفا مبتلا
ای زغمت دل به جفا مبتلا
بی تو به صد گونه بلا مبتلا ۱
ساکن کوی تو به چنگ رقیب
چون به سگ خانه گدا مبتلا ۲
همچو دل خون شده از دست تست
با رخ ما آن کف پا مبتلا ۳
با تو چه گویم که چها میکشد
دایم از آن زلف دو تا مبتلا ۴
غصه خط یا غم خالت خورم
بین که شد این دل به چها مبتلا ۵
کرد در آیینه نظر حسن تو
دید به خود نیز ترا مبتلا ۶
هجر بسر شد به نیاز کمال
یافت رهایی به دعا مبتلا ۷
بی تو به صد گونه بلا مبتلا ۱
ساکن کوی تو به چنگ رقیب
چون به سگ خانه گدا مبتلا ۲
همچو دل خون شده از دست تست
با رخ ما آن کف پا مبتلا ۳
با تو چه گویم که چها میکشد
دایم از آن زلف دو تا مبتلا ۴
غصه خط یا غم خالت خورم
بین که شد این دل به چها مبتلا ۵
کرد در آیینه نظر حسن تو
دید به خود نیز ترا مبتلا ۶
هجر بسر شد به نیاز کمال
یافت رهایی به دعا مبتلا ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - ای روشنی از روی تو چشم نگران را
گوهر بعدی:شماره ۹ - ای سراپرده سلطان خیال دل ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.