خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن یک نیایش عرفانی است که در آن گوینده از خداوند طلب یاری، آرامش و وصال میکند. او از بیدلی و غربت خود میگوید و بیان میکند که زندگی حقیقی تنها با حضور خداوند معنا مییابد. همچنین، گوینده اشتیاق خود را برای دیدار و شنیدن سخنان خداوند بیان میکند، هرچند خود را لایق آن نمیداند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
مناجات ۲۲۵ - الهی در یافتی خود یاری و یادگاری، معنی دعوی صادقانی، فروزندهٔ نفسهای دوستانی آرا
الهی در یافتی خود یاری و یادگاری، معنی دعوی صادقانی، فروزندهٔ نفسهای دوستانی آرام دل غریبانی چون در میان جانی، از بیدلی میگویم که کُجایی جان را زندگی می باید تو آنی به خود و از خود ترجمانی، به حق تو بر حودت که ما را در سایهٔ غرور ننشانی و به عز وصال خود رسانی.
۱
چشمم همی بخواهد دیدارت
گوشم همی بخواهد گفتارت ۲
همت بلند کردند این هر دو
هر چند نیستند سزاوارت ۳
چشمم همی بخواهد دیدارت
گوشم همی بخواهد گفتارت ۲
همت بلند کردند این هر دو
هر چند نیستند سزاوارت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۲۲۴ - الهی تو آنی که از بنده نا سزا بینی و به عقوبت نشتابی، از بنده کفر می شنوی و نعمت
گوهر بعدی:مناجات ۲۲۶ - الهی به عنایت ازلی تخم هدایت کاشتی، به رسالت پیامبران آبدادی و بیاری توفیق رویان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.