خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از درد و غم درونی خود می‌گوید و از خداوند می‌خواهد که درمان او را بداند و به او کمک کند.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
مناجات ۱۸۰ - الهی کریما دل من کان حسرت است و تن من مایهٔ درد و غم نیارم گفت که اینهمه چرا بهم
الهی کریما دل من کان حسرت است و تن من مایهٔ درد و غم نیارم گفت که اینهمه چرا بهمره من نه دست رسد مرا چاره من.
۱
مرا تا باشد این درد نهانی
تو را جویم که درمانم تو دانی ۲
مرا تا باشد این درد نهانی
تو را جویم که درمانم تو دانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۷۹ - الهی این چه بد تر روزی است ترسم که مرا از تو جُز حسرت نه روزی است، خداوندا از بخ
گوهر بعدی:مناجات ۱۸۱ - الهی ای گشایندهٔ زبان مناجات گویان و انس افزای خلوتهای ذاکران و حاضر نفسهای راز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
