خلاصه و ردهبندی سنی
15+
نویسنده در این متن به بیان درد و حسرت دل خود میپردازد و از خداوند میخواهد که رحمت کند. او اعتراف میکند که نه آنقدر ارزشمند بوده که خداوند او را برگزیند و نه آنقدر بیارزش که به اشتباه انتخاب شده باشد، بلکه خداوند به لطف خود او را برگزیده و عیوبش را پوشانده است.
محتوا دارای مضامین عرفانی و معنوی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، بیان درد و حسرت ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
مناجات ۱۶۶ - الهی این دل من کان حسرت است و تن من مایهٔ درد و غم خدایا نیارم گفت که اینهمه چرا
الهی این دل من کان حسرت است و تن من مایهٔ درد و غم خدایا نیارم گفت که اینهمه چرا بهره من، خداوندا ما نه ارزانی بودیم تا ما را بر گزیدی و نه نا ارزانی بودیم که به غلط بر گزیدی، بلکه به خود ارزانی کردی تا برگزیدی و هر عیب که میدیدی بپوشیدی.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۶۵ - الهی گاه میگویی فرود آی، گاه میگویی بگُریز، گاه فرمایی بیا، گاه گویی بپرهیز، خدا
گوهر بعدی:مناجات ۱۶۷ - الهی تا مهر تو پیدا گشت همه مهر با جفا گشت و تا نیکی تو پیدا گشت همه جفا ها وفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.