متن یک نیایش است که در آن گوینده با اعتراف به گناهان خود، از بخشش و کرَم الهی طلب شفاعت میکند و از خداوند میخواهد که بر بندگانش سخت نگیرد و احسان خود را شامل حال آنان کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، زبان آن تا حدی ادبی و پیچیده است و نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیقتر معانی دارد.
مناجات ۹۵ - الهی اگر تن مجرم است دل مطیع است و اگر بنده بدکار است کَرَم تو شفیع است.
بادا کَرَم تو بر همه پاینده
احسان تو سوی بندگان آینده ۲
بر بندهٔ خود گناه را سخت مگیر
ای داور بخشندهٔ بخشاینده ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.