نویسنده در این متن از حالات درونی خود سخن میگوید که ترکیبی از تضادهاست: آب در سر، آتش در دل، ناز و خواهش در باطن. او در دریایی بیکران نشسته و دردی در جان دارد که درمانی ندارد. همچنین، چیزهایی میبیند که وصفناپذیر هستند.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
مناجات ۷۲ - الهی در سر آب دارم، در دل آتش، در باطن ناز دارم، در باطن خواهش در دریایی نشستم ک
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.