خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از شادی خود به دلیل لطف و عنایت الهی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این شادی نه به خواست خودش، بلکه به اراده خداوند بوده است. او این لطف را مانند دولتی میداند که پس از بیداری از خواب بر بالین خود یافته است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
مناجات ۶۰ - الهی دانی چه شادم، نه آنکه بخویشتن بتو افتادم، تو خواستی من نخواستم ف دولت بر با
الهی دانی چه شادم، نه آنکه بخویشتن بتو افتادم، تو خواستی من نخواستم ف دولت بر بالین دیدم چون از خواب بر خاستم.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۵۹ - الهی عارف تو را بنور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند پس موحد تو را بنور
گوهر بعدی:مناجات ۶۱ - الهی چون من کیست که اینکار را سزیدم، اینم بس محبت ترا ارزیدم.
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
