شاعر در این متن عرفانی بیان میکند که مستی او از عشق به معشوق (ساقی) است و این مستی پایدار است، برخلاف مستی دیگران از شراب که زودگذر است. او خود را آزاد از تعلقات دنیوی و تنها وابسته به معشوق میداند و حتی کعبه و بتخانه را نیز به خاطر معشوق میستاید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
مناجات ۳۱ - الهی دیگران مست شرابند و من مست ساقی، مستی ایشان فانی است و از من باقی.
مست تو ام از جُرعه و جام آزادم
مُرغ توام از دانه و دام آزادم ۲
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
ورنه من ازین هر دو مقام آزادم ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.