خلاصه و ردهبندی سنی
12+
نویسنده در این متن به خداوند متوسل میشود و اعلام میکند که تنها به او وابسته است. او از خدا میخواهد که دستش را بگیرد و او را ناامید رها نکند، زیرا در غیر این صورت به خودپرستی روی خواهد آورد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن برای کودکان خردسال ممکن است دشوار باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با محتوای عمیق و احساسی آن ارتباط برقرار کنند.
مناجات ۱۹ - الهی خود را از همه به تو وابستم، اگر بداری ترا پرستم و اگر نداری، خودپرستم نومید
الهی خود را از همه به تو وابستم، اگر بداری ترا پرستم و اگر نداری، خودپرستم نومید مساز، بگیر دستم.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۸ - الهی دستم گیر که دست آویز ندارم، و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.
گوهر بعدی:مناجات ۲۰ - الهی ای دور نظر و ای نیکو حضر و ای نیکو کار نیک منظر، ای دلیل هر برگشته، و ای را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.