متن بیانگر حسرت و اشتیاق به روزهایی است که فرد در حضور الهی بوده و خود را فراموش کرده بود. نویسنده آرزو میکند به آن حالت بازگردد و در نبود خود، خشنود باشد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'میان آتش و دود' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
مناجات ۷ - الهی کجا باز یابیم آن روز که تو ما را بودی و من نبودم، تا باز به آن روز رسم میان
اگر بدو کیستی آن روز یابم پُر سودم و ربود خود را یابم به نبود خود خشنودم.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.