خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بیانگر حسرت و اشتیاق به روزهایی است که فرد در حضور الهی بوده و خود را فراموش کرده بود. نویسنده آرزو میکند به آن حالت بازگردد و در نبود خود، خشنود باشد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'میان آتش و دود' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
مناجات ۷ - الهی کجا باز یابیم آن روز که تو ما را بودی و من نبودم، تا باز به آن روز رسم میان
الهی کجا باز یابیم آن روز که تو ما را بودی و من نبودم، تا باز به آن روز رسم میان آتش و دودم.
اگر بدو کیستی آن روز یابم پُر سودم و ربود خود را یابم به نبود خود خشنودم.
اگر بدو کیستی آن روز یابم پُر سودم و ربود خود را یابم به نبود خود خشنودم.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۶ - الهی در جلال رحمانی، در کمال سبحانی، نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی، نه کس به
گوهر بعدی:مناجات ۸ - الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.