خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا مانند قد سرو و روی گل، معشوق را می‌ستاید و از عشق و سودای خود سخن می‌گوید. همچنین، از پریشان‌گویی خود عذرخواهی می‌کند.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بردن است. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۶۴۸ - ای قد تو سرو چمن دلجویی
ای قد تو سرو چمن دلجویی
روی تو گل گلشن نیکورویی ۱
سودایی زلف خویش کردی چو مرا
عذرم بپذیر در پریشان‌گویی ۲
روی تو گل گلشن نیکورویی ۱
سودایی زلف خویش کردی چو مرا
عذرم بپذیر در پریشان‌گویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۷ - از کس نبود هراس در تنهایی
گوهر بعدی:شماره ۶۴۹ - با رستم گُرد اگر هماورد تویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
