خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد عشق و سوز درونی خود می‌گوید که درمانی ندارد و گرمی عشق بی‌پایان است. او خود را مانند لاله‌ای می‌داند که اگر از هم بپاشد، هر بخشش بر آتش عشق دامن می‌زند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آن‌ها جذاب نباشد.
شماره ۶۲۷ - سوز جگرم نمی‌برد درمانی
سوز جگرم نمی‌برد درمانی
کی گرمی عشق را بود پایانی؟ ۱
چون لاله گر اجزای من از هم پاشد
هر جزو بر آتشم بود دامانی ۲
کی گرمی عشق را بود پایانی؟ ۱
چون لاله گر اجزای من از هم پاشد
هر جزو بر آتشم بود دامانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۶ - زین هستی موهوم، جدا باش دمی
گوهر بعدی:شماره ۶۲۸ - حیرت‌زده را چه غم ز سرگردانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
