خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر با زبانی عاشقانه و پراحساس، از معشوق خود میخواهد که همنشین و مونس او باشد و با وجود ارزشمند بودن، در کنار او بماند. او حتی حاضر است تمام دارایی خود را ببخشد تا معشوقش از آن او باشد.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناخت ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۶۰۹ - ای جان چه شود که مونس تن باشی
ای جان چه شود که مونس تن باشی
وی گل چه بود که زیب گلشن باشی ۱
گیرند زکات، ابر و دریا از من
ای گوهر نایاب اگر از من باشی ۲
وی گل چه بود که زیب گلشن باشی ۱
گیرند زکات، ابر و دریا از من
ای گوهر نایاب اگر از من باشی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۸ - گر از یاری، مدام از خود باشی
گوهر بعدی:شماره ۶۱۰ - در پرده به هر دل آشنا میباشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.