خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر آرزو می‌کند که اگر امکان داشت، آسمان به زیردستان توجه می‌کرد و حتی کوچک‌ترین چیزها (مانند ناخن پا) می‌توانست مشکلات را حل کند. این متن بیانگر آرزوی تغییر در نظام ناعادلانه جهان است.
مفاهیم انتزاعی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد، اما نوجوانان می‌توانند درک بهتری از تم اجتماعی و ادبی آن داشته باشند.
شماره ۵۸۸ - گر دونان را دست عطا می‌بودی
گر دونان را دست عطا می‌بودی
وین فرض محال هم روا می‌بودی ۱
گردون نظری به زیردستان کردی
گر ناخن پا، گره‌گشا می‌بودی ۲
وین فرض محال هم روا می‌بودی ۱
گردون نظری به زیردستان کردی
گر ناخن پا، گره‌گشا می‌بودی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۷ - گر زان که خرد بیخودی افزا بودی
گوهر بعدی:شماره ۵۸۹ - ای دل، ستم و جفای مردم دیدی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
