خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بی‌صبری و رنج خود می‌گوید و تشبیه می‌کند که مانند شمع از گریه فرسوده شده است. او اشاره می‌کند که صبر نازکش در برابر گریه‌های شوقش تاب نمی‌آورد، همان‌گونه که باران تند بر بام ناآماده می‌بارد.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعاره‌های ادبی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، مضامین حزن‌انگیز و بیان رنج عاطفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۵۹ - فریاد ز دست صبر نافرموده
فریاد ز دست صبر نافرموده
چون شمع ز گریه شد تنم فرسوده ۱
با گریه شوقم چه کند صبر تنک؟
باران تندست و بام نااندوده ۲
چون شمع ز گریه شد تنم فرسوده ۱
با گریه شوقم چه کند صبر تنک؟
باران تندست و بام نااندوده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - کی دل شود از هوای خود شرمنده
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - ای همچو خرد در همه فن سنجیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
