خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج درونی خود می‌گوید و از آه‌هایش که گواهی بر حال بد اوست. او احساس می‌کند قلبش مانند مرغی است که به خاربن پناه برده، نشان‌دهنده رنج و اندوه فراوان.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۴۱ - قدسی تا کی آه کشم از دل، آه
قدسی تا کی آه کشم از دل، آه
بر حال دلم سینه ریش است گواه ۱
در سینه ز بس خلیده خارم، گویی
مرغی‌ست دلم به خاربن برده پناه ۲
بر حال دلم سینه ریش است گواه ۱
در سینه ز بس خلیده خارم، گویی
مرغی‌ست دلم به خاربن برده پناه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۰ - بر ماه کنم گر ز سر شوق، نگاه
گوهر بعدی:شماره ۵۴۲ - بی‌برگان را به صد هنر، بی زر و جاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
