خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دلبری با چهره‌ای گندم‌گون سخن می‌گوید که رمز و رازی در آن نهفته است. او اشاره می‌کند که این دلبر، دیده‌ی عالم است اما عیبی کامل دارد؛ اگر سفیدی چشمش بیش از اندازه بود، شاید نشانه‌ای از این عیب بود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و رمزگان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۲۶ - گر عارض دلبرم بود گندم‌گون
گر عارض دلبرم بود گندم‌گون
رمزی‌ست، برآید آن، شوم راهنمون ۱
او دیده عالم است و عیبی‌ست تمام
گر دیده بود سفید از اندازه برون ۲
رمزی‌ست، برآید آن، شوم راهنمون ۱
او دیده عالم است و عیبی‌ست تمام
گر دیده بود سفید از اندازه برون ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۵ - شد شهره شهر باده‌پیمایی من
گوهر بعدی:شماره ۵۲۷ - از دل نرود آه غم‌آلود برون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
