خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که درونش از هر کدورتی پاک است و مانند مروارید صیقل‌یافته‌ای است که با آب گوهر شسته شده است. او روشنایی دلش را مدیون صافی و پاکی شعر تر (احتمالاً اشاره به شعر فارسی یا عرفانی) می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده مانند 'لولوی تر باطن' و 'صدف به آب گوهر' ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۵۲۰ - از کس نبود کدورتم در باطن
از کس نبود کدورتم در باطن
دارم ز ازل چو لولوی تر باطن ۱
دل روشنی‌ام ز صافی شعر ترست
شستم چو صدف به آب گوهر باطن ۲
دارم ز ازل چو لولوی تر باطن ۱
دل روشنی‌ام ز صافی شعر ترست
شستم چو صدف به آب گوهر باطن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - چون غنچه خراب گردم از خندیدن
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - ای نفس، به بندگی سری پیدا کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
