خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد هجران و عشق سخن می‌گوید. نفسش از فراق به آب تبدیل می‌شود و دلش چنان آتش گرفته که نفسش کباب می‌شود. او آرزو می‌کند که مانند نسیم صبحگاهی باشد تا زمانی که خورشید طلوع کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۸۴ - شب‌ها که ز هجر، آب گردد نفسم
شب‌ها که ز هجر، آب گردد نفسم
وز آتش دل، کباب گردد نفسم ۱
مالم چو نسیم، سینه بر سینه صبح
تا مطلع آفتاب گردد نفسم ۲
وز آتش دل، کباب گردد نفسم ۱
مالم چو نسیم، سینه بر سینه صبح
تا مطلع آفتاب گردد نفسم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۳ - از خاک درت گر چو صبا برخیزم
گوهر بعدی:شماره ۴۸۵ - گردون زند از کین تو هر صبحی دم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
