خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و شیفتگی خود به معشوقی شوخ و بازیگوش می‌گوید که با رفتارش باعث نابودی زندگی او شده است. با این حال، شاعر از این عشق شادمان است و معشوق را فراموش نمی‌کند.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به نابودی خانمان می‌تواند برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۴۷۴ - آن شوخ که دل به جلوه او دادم
آن شوخ که دل به جلوه او دادم
از شوخی، داد خانمان بر بادم ۱
عالم همه زو پرست و من زین شادم
کش راهِ برون شد نبود از یادم ۲
از شوخی، داد خانمان بر بادم ۱
عالم همه زو پرست و من زین شادم
کش راهِ برون شد نبود از یادم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۳ - زان روز که از مادر گیتی زادم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۵ - هر سو که مهیای سفر می‌گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
