خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که از ننگ و نام رها شده و هیچ‌کس او را به رسوایی نمی‌شناسد. او از طغیان دائمی سودای دلش سخن می‌گوید و بهار را زمان دیوانگان عشق می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به طغیان و دیوانگی عشق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶۶ - فارغ شده‌ام ز ننگ و آسوده ز نام
فارغ شده‌ام ز ننگ و آسوده ز نام
چون من نگرفته کس ز رسوایی کام ۱
سودای دلم همیشه طغیان دارد
دیوانه عشق را بهارست مدام ۲
چون من نگرفته کس ز رسوایی کام ۱
سودای دلم همیشه طغیان دارد
دیوانه عشق را بهارست مدام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۵ - هر کثرت و وحدت که دهد دست به هم
گوهر بعدی:شماره ۴۶۷ - مگذار کُمیت فهم را سست لجام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
