خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که از گل و می (نمادهای لذت و خوشی) به‌راستی بهره‌ای نبرده است، اما از ته دل به لاله (نماد عشق و رنج) خرسند است. او از اسباب مادی دنیا بی‌نیاز است و با وجود درد و رنج، شادمانی خود را حفظ کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای ادبی مانند 'گل'، 'می' و 'لاله' نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۴۶۰ - از گل نگرفته‌ام سراغ از ته دل
از گل نگرفته‌ام سراغ از ته دل
وز می نرسانده‌ام دماغ از ته دل ۱
شادم که ز اسباب معیشت به جهان
خرسند به لاله‌ام چو داغ از ته دل ۲
وز می نرسانده‌ام دماغ از ته دل ۱
شادم که ز اسباب معیشت به جهان
خرسند به لاله‌ام چو داغ از ته دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۹ - هنگامه اهل وجد می‌باید و حال
گوهر بعدی:شماره ۴۶۱ - پرهیز کن از راهنمایان فضول
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
