شماره ۴۵۸ - چنندان که زند طعنه طعنش بر دل

چنندان که زند طعنه طعنش بر دل
از باطن درویش بود خواجه بحل ۱

هرچند که تیغ، خون به خاک آمیزد
آلوده نگردد آب اصلیش به گل ۲