خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر خود را مانند درویشی با طبع شکفته و دریایی توصیف می‌کند که موج‌های وجودش را به نمایش می‌گذارد. او در بیابان سخن‌پردازی می‌کند و نامش همچون منزلی پیش روی همرهانش افتاده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۴۳۸ - صبحم، نیم از شکفته طبعی درویش
صبحم، نیم از شکفته طبعی درویش
دریایم و جلوه می‌دهم موج ز خویش ۱
در بادیه سخن طرازی، نامم
افتاده ز همرهان چو منزل در پیش ۲
دریایم و جلوه می‌دهم موج ز خویش ۱
در بادیه سخن طرازی، نامم
افتاده ز همرهان چو منزل در پیش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۷ - با آن که زدی بر جگرم صد جا نیش
گوهر بعدی:شماره ۴۳۹ - از فیض جنون، عقل برد کار ز پیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
