خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و درد درونی خود سخن می‌گوید که هنوز آشکار نشده است. او با وجود مستی، احساس می‌کند که هنوز باده ننوشیده است و چهره‌اش مانند لاله سرخ از خون است. داغی که بر دل دارد، هنوز سیاهی‌اش نمایان نشده است.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آن‌ها مناسب نباشد.
شماره ۴۱۳ - بینم رخ غم، نقاب نگشاده هنوز
بینم رخ غم، نقاب نگشاده هنوز
مستم، چه شد ار نخورده‌ام باده هنوز ۱
چون لاله مرا چهره به خون دارد سرخ
داغی که سیاهی‌اش نیفتاده هنوز ۲
مستم، چه شد ار نخورده‌ام باده هنوز ۱
چون لاله مرا چهره به خون دارد سرخ
داغی که سیاهی‌اش نیفتاده هنوز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۲ - قدسی به دلت هوای کام است هنوز
گوهر بعدی:شماره ۴۱۴ - شب‌های دراز رفت و خوابی نه هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
