خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از وضعیت ناامیدانه و حقیرانه خود می‌گوید که در گوشه‌ای از مسکنش زار و بی‌پناه است. او خود را در بند نقش‌های بی‌ارزش می‌بیند و از آرام‌پذیری رگ‌هایش سخن می‌گوید، حالتی که از روی پوستش مانند موج حریر آشکار است.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است باعث ایجاد احساسات منفی شود. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۹۹ - در گوشه مسکنت من زار حقیر
در گوشه مسکنت من زار حقیر
در سلسله افتاده‌ام از نقش حصیر ۱
رگ در بدنم بس که شد آرام پذیر
پیداست ز روی پوست چون موج حریر ۲
در سلسله افتاده‌ام از نقش حصیر ۱
رگ در بدنم بس که شد آرام پذیر
پیداست ز روی پوست چون موج حریر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۸ - گوشی طلب از خدای خود پند پذیر
گوهر بعدی:شماره ۴۰۰ - ای محض شکم آمده چون چرخ اثیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
