خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنج خود می‌گوید و بیان می‌کند که در برابر تقدیر الهی و بینوایی، هیچ چاره‌ای ندارد. او با وجود تحمل دردهای بسیار و تغییر ظاهر، نمی‌تواند کاری از پیش ببرد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان درد و رنج نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۰ - تن داده دلم به بینوایی، چه کند
تن داده دلم به بینوایی، چه کند
تدبیر به تقدیر خدایی چه کند ۱
سیلی‌خور صد دردم و رخ زرد همان
با رنگ شکسته، مومیایی چه کند ۲
تدبیر به تقدیر خدایی چه کند ۱
سیلی‌خور صد دردم و رخ زرد همان
با رنگ شکسته، مومیایی چه کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - از عشق دلی که دیده دوزد چه کند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - هر لحظه دو چشمم آرزوی تو کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
