خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که گاهی نزدیکان مانند چراغی هستند که روشنایی می‌بخشند، اما در عین حال می‌توانند باعث ملالت و تاریکی شوند، همان‌طور که دود فانوس می‌تواند پیراهن را تیره کند، حتی اگر برای نور آن دوخته شده باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انسانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند این مفاهیم را تحلیل و درک کنند.
شماره ۲۸۸ - نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
در بزم وصال و هم ملال اندوزند ۱
پیراهن فانوس شود تیره ز دود
هرچند که از برای نورش دوزند ۲
در بزم وصال و هم ملال اندوزند ۱
پیراهن فانوس شود تیره ز دود
هرچند که از برای نورش دوزند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - گویند انسان علم ز هم اندوزند
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - آن قوم که دل‌بسته صورت باشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
