خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر آرمانشهری است که در آن شاعران یکتا و گویا هستند، بیماریها درمان میشوند و افراد بیپدر به مقام مسیحایی میرسند. این متن رویایی از کمال و عدالت را ترسیم میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و ادبی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای تفسیر دارد.
شماره ۲۶۱ - هر شاعر اگر شاعر یکتا میشد
هر شاعر اگر شاعر یکتا میشد
در آینه نیز عکس گویا میشد ۱
بیماری را کسی نمیدید به خواب
هر بیپدری اگر مسیحا میشد ۲
در آینه نیز عکس گویا میشد ۱
بیماری را کسی نمیدید به خواب
هر بیپدری اگر مسیحا میشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۰ - قدسی چو قرائتش تمنا میشد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۲ - آسوده ز صید عام کی خواهی شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.