خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن بیان میکند که هر موجودی محدودیتهای خود را دارد و نمیتواند به کمال مطلق برسد. همانطور که ذرهای در نور خورشید وجود پیدا میکند، اما هرگز به جایگاه خورشید نمیرسد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم انتزاعی را تحلیل کنند.
شماره ۲۴۵ - هر ذات مگو به ذات جاوید رسد
هر ذات مگو به ذات جاوید رسد
هر سایه کجا به سایه بید رسد ۱
در پرتو مهر، ذره گردد موجود
اما نتواند که به خورشید رسد ۲
هر سایه کجا به سایه بید رسد ۱
در پرتو مهر، ذره گردد موجود
اما نتواند که به خورشید رسد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - روزی که حق از چون و چرا میپرسد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - خواری، شرف مردم دانا باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.