خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
شاعر از این که زبانش بدگویی کرده و عواقب آن را دیده است اظهار پشیمانی می‌کند. او اشاره می‌کند که رفتار بد دیگران باعث شده است مکافات سختی ببیند، در حالی که چشمش بی‌گناه بوده و تنها زبانش مرتکب خطا شده است.
مفاهیم عمیق اخلاقی و پشیمانی در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۱۹ - بد کرد زبانم و بد بی حد کرد
بد کرد زبانم و بد بی حد کرد
خوی تو، مکافات یکی را صد کرد ۱
گفتی سوی من مبین که بد حرف زدی
چشمم چه گنه داشت، زبانم بد کرد ۲
خوی تو، مکافات یکی را صد کرد ۱
گفتی سوی من مبین که بد حرف زدی
چشمم چه گنه داشت، زبانم بد کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - هر چیز که از کون و مکان می‌گذرد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - جز شرع رسول هرکه راهی سر کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
