خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان میکند که اگر کار به دست افراد نادان و بیخرد بیفتد، عذر و بهانههای بیاساس جایگزین خرد و هوش میشود. همچنین، ریا و تظاهر به جای طاعت و بندگی مینشیند و مانند آب سرد، اشتیاق و جوشش از بین میرود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۱ - گر کار به رندان قدحنوش افتد
گر کار به رندان قدحنوش افتد
در عذر گنه، دل ز ره هوش افتد ۱
دلگرمی طاعت رود از اشک ریا
از آب فسرده، دیگ از جوش افتد ۲
در عذر گنه، دل ز ره هوش افتد ۱
دلگرمی طاعت رود از اشک ریا
از آب فسرده، دیگ از جوش افتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - از باده عشق، هرکه بیهوش افتد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - آن را که دلش به شادی از راه افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.