خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از غفلت و ناآگاهی انسان نسبت به خود و ارزش‌های درونی انتقاد می‌کند و اشاره می‌نماید که اگر کسی قدر دردها و تجربیات خود را نداند، نمی‌تواند از دیگران یا حتی از نمادهای روشن‌گرایی مانند آینه و خاکستر، حقیقت را دریابد.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۱۴۴ - بر غفلت خویش بایدت زار گریست
بر غفلت خویش بایدت زار گریست
آگاه‌کننده را ندانی گر کیست ۱
خود قدر دل سوخته را نشناسی
از آینه پرس فیض خاکستر چیست ۲
آگاه‌کننده را ندانی گر کیست ۱
خود قدر دل سوخته را نشناسی
از آینه پرس فیض خاکستر چیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - قومی که شناسند تعلق با کیست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - بهتر ز نبی ز سر حق آگه کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
