خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن احساس تنهایی و درد درونی خود را بیان می‌کند. او با وجود حضور در طبیعت زیبا (دشت و لاله)، هر جزء از وجودش با داغی بسته شده و با هر خاری در ارتباط است. این احساس باعث می‌شود صحرا برای او مانند شهر و کویر باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق احساسی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با موضوعاتی مانند تنهایی، درد درونی و ارتباط با طبیعت ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۳ - چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست
چون لاله به دشت گرچه دل خرسندست
هر جزو ز پیکرم به داغی بندست ۱
با هر خارم بس که سر پیوندست
صحرا بر من به شهر و کو مانندست ۲
هر جزو ز پیکرم به داغی بندست ۱
با هر خارم بس که سر پیوندست
صحرا بر من به شهر و کو مانندست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - چشمم به سرشک لاله‌گون خرسندست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - امید به عقل، چون ثمر از بیدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
