خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنج عاطفی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش تنها از درد انباشته شده است. او از عشق و جستجوی معشوق چنان رنجیده که مانند لاله، نفس‌هایش قلبش را سوزانده است.
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و درد عشق است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی شعر کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۱۷ - جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
جز درد، دلم هیچ نیندوخته است
از داغ جگر چراغم افروخته است ۱
از بس که پی دوست نمودم تک و دو
چون لاله مرا نفس به دل سوخته است ۲
از داغ جگر چراغم افروخته است ۱
از بس که پی دوست نمودم تک و دو
چون لاله مرا نفس به دل سوخته است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - یاد تو مقیم دل آگاه به است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - از روز ازل غنی غنا خواسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
