خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر در این ابیات با خطاب به گل، لاله و سرو، از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید و از زیبایی طبیعت و تأثیر آن بر احساسات انسان یاد میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و شاعرانه است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال پیچیده باشد.
شماره ۵۷ - ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟
ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟
وی لاله ز عشق کیست داغ جگرت؟ ۱
ای سرو، تو هم گر به چمن آزادی
چون مینهد آشیانه قمری به سرت؟ ۲
وی لاله ز عشق کیست داغ جگرت؟ ۱
ای سرو، تو هم گر به چمن آزادی
چون مینهد آشیانه قمری به سرت؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - ای محو مجاز، دیده بیبصرت
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - بی محنت شبگیر و غم ایوارت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.