خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از تفاوت بین دیدگاه واعظ و خودش سخن می‌گوید. واعظ که از درد درونی او بی‌خبر است، به ملامت و نصیحت مشغول است، در حالی که شاعر از غم درونی خود می‌نالد و اشک می‌ریزد.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، اشاره به غم درونی و اشک ریختن نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۳۰ - واعظ که خبر ندارد از جان خراب
واعظ که خبر ندارد از جان خراب
از شغل ملامتم ندارد خور و خواب ۱
او گرم نصیحت است و من می‌گویم
از دیده، به آب سرد، می‌ریزد آب ۲
از شغل ملامتم ندارد خور و خواب ۱
او گرم نصیحت است و من می‌گویم
از دیده، به آب سرد، می‌ریزد آب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - گیرم که ز اصل خود کند فرع، حجاب
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - آن را که بزرگ است خرد در همه باب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
