خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا به ارزش ذاتی افراد و اشیا اشاره دارد و بیان می‌کند که هر چیز یا شخصی باید به اندازه‌ی ارزش واقعی خود شناخته شود. همچنین، بر بی‌نیازی از جستجوی جایگزین برای عشق حقیقی (که مانند خورشید می‌درخشد) تأکید می‌کند و ماه را به‌عنوان نمادی از کمال و زیبایی کافی می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - کی قدر شود بلند هر کوته را؟
کی قدر شود بلند هر کوته را؟
در خور نبود شهی، گدای شه را ۱
خورشیدی عشق گو مجو ماه دگر
آخر نه بس است ماه‌بودن مه را؟ ۲
در خور نبود شهی، گدای شه را ۱
خورشیدی عشق گو مجو ماه دگر
آخر نه بس است ماه‌بودن مه را؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - باید به مدارا طلبید آن مه را
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - با فقر چه قدر، دنیی و عقبی را؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
