خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از ناکامیها و دردهای عشق میگوید و بیان میکند که طبیعت پست او را به اقبال بلند نمیرساند. او به دنبال بخت یاری است که شاید بتواند به وصال معشوق برسد و تأکید میکند که طالع فرخنده در کار است، نه تلاش و زور.
متن حاوی مضامین عمیق عاشقانه و ناکامیهای روحی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶ - تا به کی بر لب به جای باده خون آرد کسی
تا به کی بر لب به جای باده خون آرد کسی
گر به گلچیدن رود، داغ جنون آرد کسی ۱
فطرت پستم نمیسازد به اقبال بلند
من خریدارم اگر بخت زبون آرد کسی ۲
طالع فیروز در کارست، نه تدبیر و زور
بهر وصلت چند قوت بر فسون آرد کسی؟ ۳
گر به گلچیدن رود، داغ جنون آرد کسی ۱
فطرت پستم نمیسازد به اقبال بلند
من خریدارم اگر بخت زبون آرد کسی ۲
طالع فیروز در کارست، نه تدبیر و زور
بهر وصلت چند قوت بر فسون آرد کسی؟ ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵ - ندیدم در چمن هرچند گردیدم سر خاری
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - آمدی و حسرت وصلم ز دل برداشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.