خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از درد و رنج ناشی از اشکهای فراوان و تأثیر آن بر جسم و روح خود سخن میگوید. او احساس میکند که اشکهایش مانند شمع، ریشههای وجودش را میسوزاند و از مژگان تا کف پایش را تحت تأثیر قرار میدهد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «ریشه گر چون شمع» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۶ - کجا تاب آورد در پیش اشک دیدهفرسایم؟
کجا تاب آورد در پیش اشک دیدهفرسایم؟
دواند ریشه گر چون شمع، مژگان تا کف پایم ۱
دواند ریشه گر چون شمع، مژگان تا کف پایم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - مباش در پی مردم چو چشم عیباندیش
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - چه حسرتها خورند ارباب عشرت بر سراپایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.