خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از بخت بد خود مینالد که حتی طبیعت (گلشن) نیز روی خوش به او نشان نمیدهد و از او روی برمیگرداند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین استفاده از استعارههای شعری مانند 'داغ از سینه' و 'گلشن' برای درک عمیقتر، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۳ - چه بخت است این که داغ از سینهام پهلو بگرداند
چه بخت است این که داغ از سینهام پهلو بگرداند
به گلشن گر گذارم رو گل از من رو بگرداند ۱
به گلشن گر گذارم رو گل از من رو بگرداند ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - هرگه نسیم زلف تو سوی چمن رود
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.