خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از احساسات عمیق و متناقضی مانند شادی، رسوایی، غم، و عشق سخن می‌گوید. شاعر از دل خود به خاطر رسوا کردنش شکرگزاری می‌کند، از غم به خاطر رنج‌هایش شکایت دارد، و از عشق و هجران یار می‌نالد. همچنین، ابیاتی به آیندگان و روزگار اشاره دارد و از سرنوشت مشابه آنان با خود می‌ترسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات به مفاهیمی مانند رسوایی و رنج اشاره دارند که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۴۳۰ - شاد باش ای دل که خود را خوب رسوا کرده‌ای
شاد باش ای دل که خود را خوب رسوا کرده‌ای
چون نکونامی بلایی را ز سر وا کرده‌ای ۱
هرکه را بینم کشش سوی تو دارد خاطرش
آفتابی، در دل هر ذره‌ای جا کردی ۲
شکر احسان تو چون آرم به جا ای غم، که تو
خون دل عمری برای من مهیا کرده‌ای ۳
دست در دامان هجر یار داری ای اجل
خوش مددکاری برای خویش پیدا کرده‌ای ۴
وای بر آیندگان روزگار ای آسمان
گر کنی با دیگران هم نچه با ما کرده‌ای ۵
در غمش لاف صبوری می‌زنی ای دل، برو
دیده‌ام خود را و ما را هر دو رسوا کرده‌ای ۶
چون نکونامی بلایی را ز سر وا کرده‌ای ۱
هرکه را بینم کشش سوی تو دارد خاطرش
آفتابی، در دل هر ذره‌ای جا کردی ۲
شکر احسان تو چون آرم به جا ای غم، که تو
خون دل عمری برای من مهیا کرده‌ای ۳
دست در دامان هجر یار داری ای اجل
خوش مددکاری برای خویش پیدا کرده‌ای ۴
وای بر آیندگان روزگار ای آسمان
گر کنی با دیگران هم نچه با ما کرده‌ای ۵
در غمش لاف صبوری می‌زنی ای دل، برو
دیده‌ام خود را و ما را هر دو رسوا کرده‌ای ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۹ - عاشقی، بر بستر آسودگی پهلو منه
گوهر بعدی:شماره ۴۳۱ - از تو دلها همه ناشاد و تو هم شاد نه‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
