شماره ۴۰۷ - چو باد سوی تو آید، ز غیرت آب شوم

چو باد سوی تو آید، ز غیرت آب شوم
به یک نسیم، چو نقش قدم خراب شوم ۱

من و شکست حریفان کجاست تا به کجا
خمار نشکند از من، اگر شراب شوم ۲

تو از شراب صبوحی شکفته باش، که من
دماغ خنده ندارم گر آفتاب شوم ۳

تعلقم به فلک نیست، آن اسیر نیم
که چون نسیم، مقید به هر حباب شوم ۴

کجا بر آتش دل آب می‌توانم زد
چو شمع اگر ز ملاقات شعله آب شوم ۵

سر معارضه با هیچ‌کس نمانده مرا
به روی کس نکشندم اگر نقاب شوم ۶

هوای وصل سواری‌ست در سرم که ز ناز
به دیده‌ام ننهد پا، اگر رکاب شوم ۷

سر پیاله سلامت، چه شد که رفت بهار
اگر به ابر نباشد، به می خراب شوم ۸

به هیچ چیز نمانم، ز بس که هیچ شدم
فریب من نخورد تشنه، گر سراب شوم ۹

ز بزم خویش حریفان مرا برون مکنید
شراب اگر نتوانم شدن، کباب شوم ۱۰