شماره ۳۴۹ - سر تا قدم ز داغ تمنا در آتشم

سر تا قدم ز داغ تمنا در آتشم
شاخ گلم مگر، که سراپا در آتشم؟ ۱

تا کرده‌اند نسبت آتش به خوی دوست
هرجا که آتشی‌ست، من آنجا در آتشم ۲

ترسم غم تو جای کند گرم در دلی
ورنه چرا ز گرمی دلها در آتشم؟ ۳

رخسار یوسف از عرق حسن درگرفت
یعنی ز رشک عشق زلیخا در آتشم ۴

خواهم ز طبع شعله کنم جذب سوختن
چون دود، ازان همیشه بود جا در آتشم ۵

چشم ترم چو شیشه ز بس خون گرم ریخت
از موج خون چو ساغر صهبا در آتشم ۶

دورم کند ز خویشتن از ننگ، چون سپند
هرچند افکنند به عمدا در آتشم ۷

بر طور دل، تجلی غیرت فکنده نور
از سوز رشک خواهش موسی در آتشم ۸

روی تو در برابر و دل خون ز بیم هجر
موج زلال خضرم و گویا در آتشم ۹

هردم ز جای خویشتن از اضطراب دل
قدسی چنان جهم، که مگر پا در آتشم ۱۰