خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او با اشاره به زمزمه‌های عاشقانه، آه سحرگاهی و ناله‌هایش، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، از دوری از اهل ورع و نزدیکی به می‌نوشان صحبت می‌کند و خود را گرفتار عشق می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشان و برخی اصطلاحات خاص ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۴۷ - لبی از زمزمه عشق، خروشان دارم
لبی از زمزمه عشق، خروشان دارم
گرم آه سحرم، سینه جوشان دارم ۱
غرضم نغمه دردست چو بلبل به وصال
گل در آغوش و لب از ناله خروشان دارم ۲
مایه گریه ز ریش دل و داغ جگرست
چشم ازان بر ره خونابه‌فروشان دارم ۳
صحبت اهل ورع، گرد ملال انگیزد
سر همدوشی میخانه‌بدوشان دارم ۴
من گرفتار گرفتاری عشقم قدسی
حلقه در گوش دل از حلقه‌بگوشان دارم ۵
گرم آه سحرم، سینه جوشان دارم ۱
غرضم نغمه دردست چو بلبل به وصال
گل در آغوش و لب از ناله خروشان دارم ۲
مایه گریه ز ریش دل و داغ جگرست
چشم ازان بر ره خونابه‌فروشان دارم ۳
صحبت اهل ورع، گرد ملال انگیزد
سر همدوشی میخانه‌بدوشان دارم ۴
من گرفتار گرفتاری عشقم قدسی
حلقه در گوش دل از حلقه‌بگوشان دارم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - ما چشم سیه بر شجر طور نداریم
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
